Myślę, że człowiek nigdy już nie jest tym, kim został zdefiniowany, to znaczy człowiek przekracza zawsze te definicję, gdyż rozpostarta jest nad nim tajemnica. I owszem dążymy do czegoś, coś pragniemy osiągnąć, kimś się stać, albo stać się jak ktoś. Jednak ten stan jedynie istnieje na ułamek sekundy kiedy go nazywany, podobnie jak fakt, że nad naszą głową przeleciał ptak. I było to prawdą wczoraj, wczoraj on przeleciał i ślad tego pozostał w nas, dziś jednak nad naszą głową wznoszą się inne rzeczywistości, które nie mogą nam umknąć.
Fakt umykania to rodzaj pół życia. Często miałem kłopot z tym, gdy ktoś pytał kim jestem? Albo ktoś mnie przedstawiał. Nigdy oczywiście nie było to kłamstwem, lecz człowiek zawsze jest po drugiej stronie rzeki, ludzie zaś często pragną patrzeć na pływające w rzece ryby, których już nie ma. Prawdą zawsze jest chwila spotkania dwóch światów w jednym świecie. Choć wszyscy pozostajemy ludźmi jak bardzo potrafimy się różnić i myśleć o czymś zupełnie innym. Jak bardzo potrafimy się nie spotykać i spotykać z sobą i z innymi pośród nas.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz